çığlığı göğü deliyor yağan rahmetle çarpışıp büyük patlamalara neden oluor,irkiliorum aslında beklediğim bir şey bu ama şiddetinden habersiz halim beni donduruyor adeta ,öylece baka kalıyorum.......
beni bırakıp gitme....... diyor,çaresizce yalvarıyor babasının cenaze arabasına konmuş ruhsuz bedeninin ardından,hala o köşedeyim hala taş gibiyim.o keşmekeş o kargaşa içinde onun esmer yüzünü güzel gözlerini izliyorum yıkılmışım onun acısıyla yağmura inat daha fazla ağlıyorum ne olur ağlama demiyorum sana kıyamıyorum diyemiyorum...
aynı günün gecesi yağmur eşlik ediyor hala ağlayan o yüze,nasıl oluyor farkında değilim karşı karşıyayız şimdi.başını kaldırıyor gözgöze geliyoruz içim deliniyor özü ıskalamak neden işte bu hiç tanımadığım daha henüz genç olmuş bu yabancı çoçuğa belki el adamına içim acıyor içim yanıyor
kimseye aldırmadan avuçlarımın arasına alıyorum yüzünü....sıcak hissediyorum alışacaksın diyorum.